مرا به هر حال و هوا هر حالتي و هر كجا

در يادم بودي

ميان درد و رنج و غم در بي كسي و در ستم

در يادم بودي

هر جا كه رفتم هر قدم وارد شدم بيش و كم

در يادم بودي

يادت چراغ محفلم هر جا كه شد منزلم

در يادم بودي

نوروز سال 1385 خورشيدي بر تمامي ايرانيان با دل خوش مبارك باد....و فرهنگ اصيل و كهن دوستي و عشق كه ايرانيان انرا در هزاران سال پيشينه در تاريخ به فرمان كوروش بزرگ باقي گذاشته اند هميشه ميان اين قوم اريائي زنده و جاري باد....نوروزتان با دل خوش و دل اميدوار و لب خندان و جيب پر بركت و همراه عشق و دوستي مبارك باد....رفقا از همين فاصله تك تكتون را ميبوسم صد سال به اين سالها پاينده باشيد و جاري و اميدوار....كوچكتون حميد

 

نو بهار به ياد فريدون فروغي مرديكه ساده بود و ساده زيست و رنگ دنيا نشد...كسيكه ارزش هنرش را كسي ندانست...صدايش بي مانند بود و هست...تنها بود و خودش گفت هيچكسي منرا نفهميد....او به قريه اي مي انديشيد كه شايد امروز انرا در بهشت در پيش خود دارد....

روياي من قريه ايست قديمي

چون مشتي سايه اما صميمي

قريه من به جاي فولاد چشمه رو ميپرستيد

قريه من خوب و صميمي دلچسب و زيبا

شعري قديمي

كسيكه واژه ايراني بودن را زنده نگاه داشت...اريائي بودن را

من از تبار پاك اريائي

پر از قصيده رهائي

مرديكه به تمام معنا انسان بود....مهربان بود...هنرش زبانزد بود...صدايش طنين نسلهاست...كسيكه خوب ماند حتي وقتيكه خوبي ديگر نبود...اما چه غم انگيز است انساني اينچنين در انزوا تمام گشت و در دلمردگي و بغض تنها پر كشيد اما مگر ميشود صدايش را شنيد و اورا مرده دانست!!! تا دنيا دنياست نامش در كنار ديگر نامهاي ماندني خواهد ماند....تنها مهربانيست كه خواهد ماند و او نه به خاطر اينكه هنرمند بود بلكه چون مهربان بود و ماند ابدي شد....با يادش صفحه كوچك دل را با قطره اشكي روشن كردم....روحش جاودانه و راهش همچنان پر از مشتاقانش باد....فروغي نوروزت در بهشت خداوند و در قريه ات مبارك باد.....ايكاش ترا ميفهميدند درك ميكردند كه اينگونه غريب خاموش نشوي... به غربت همه ادمهاي تنها و غريب به حرمت عشق و پاكيزگي....يادت روشن باد اريائي....حميد

فریدون فروغی